10 odcinek

Byłam zdezorientowana, ale też szczęśliwa. Odwzajemnił pocałunek!
Wróciłam do szatni. Kuba już przebrany, pakował rzeczy do plecaka. Na dźwięk mojego kichnięcia odwrócił się.
- Na zdrowie. - Zaśmiał się.
- Dziękuję, mógłbyś... - Pokazałam mu ciuchy w które chciałam się przebrać.
- Ee, jasne! Już idę. Pa, do jutra. - Posłał mi zadziorny uśmiech i mrugnął do mnie.

***

- Co cię opętało?! -  Wrzeszczałam na Daniela.
- No przecież on... - Tłumaczył się. Westchnął. - Przepraszam... - Odpowiedział.
- Kubę przepraszaj! I chcę to usłyszeć.
- Dobra. - Warknął.
- Spadam do domu, na razie. - odwróciłam się i wyszłam ze szkoły
Dom zastałam pusty. ' Dziwne ' pomyślałam. O tej godzinie mama powinna być w domu. Weszłam na piętro do pokoju. Zmęczona tym całym dniem, położyłam się na łóżku. Przez jakiś czas wpatrywałam się w sufit. Nagle przed moimi oczami stanął obraz jakby wzięty z filmu, a na nim te piękne oczy. Zamknęłam oczy by przyjrzeć się obrazowi, w mojej głowie, dokładniej. Chwile później zasnęłam.

***

Obudził mnie śpiew mojej mamy. Spojrzałam na wyświetlacz. Jeden sms od Ani. 

Hej, potrzebuję pomocy, zadzwoń jak 

najszybciej, czekam.

Musimy porozmawiać...

Wybrałam jej numer i zadzwoniłam.

- Hej!

- Hej! - Usłyszałam je głos.

- Spałam, nie słyszałam sms'a. 

- Dobra, nic nie szkodzi. Możesz jutro po szkole do mnie przyjść? Opowiem ci wszystko jutro.

- A jakiej pomocy potrzebujesz?

- Wszystko ci powiem jutro! Idę na kolację, pa! 

- Pa!

Rozłączyłam się. Zeszłam do kuchni. Mama piekła ciastka.

- Mamo? Te ciastka to dlaczego? - Spojrzałam na wazon z kwiatami na stole. - A te kwiaty to od kogo? 

- Kochanie po co tyle pytań. - Zaśmiała się. - Te kwiaty to od pewnego mężczyzny. Poznasz go w niedzielę.

- Ok. Idę zrobić zadanie z polskiego. - zrobiłam smutną minkę.

- Idź, idź. Nie ociągaj się.- Zachichotała. - Później będą ciastka, twoje ulubione.

_______________________________________________________________________________

Wiem, że krótki. Brak weny. Jutro będzie więcej ;*