9 odcinek

Czułam, że cała drżę ze wściekłości. Wiedziałam, że za moment zacznę płakać. Odwróciłam się na pięcie i ruszyłam na koniec sali. Usiadłam na ławce, skryłam twarz w dłoniach i zalałam się łzami.
- I jak ci poszło z trenerem? - Powiedział Daniel radośnie i nagle spoważniał. - Hej, co ci jest?
- To przez tego kretyna Kubę, znowu zachowuje się jak dupek, a mi jest...- Daniel ruszył w kierunku Kuby. - Ej, stój! - Pobiegłam za nim.
Daniel z wściekłością popchnął przyjaciela z osiedla na ścianę. Podszedł jeszcze bliżej do niego i uderzył z pięści w twarz. Kuba osunął się po ścianie na ziemię.
- Daniel! Daniel przestań! - Przykucnęłam przy Kubie i wzięłam jego twarz w dłonie. Z jego wargi sączyła się krew. Złapałam go za rękę i pomogłam wstać.
- Co tu się do cholery wyprawia?! - Wkurzył się trener. - Lili zaprowadź Kubę do pielęgniarki, a potem idźcie do szatni . A z tobą muszę sobie porozmawiać! - Wskazał palcem na Daniela.

***

Całą drogę do gabinetu pielęgniarki nie odzywaliśmy się do siebie. Po wyjściu musiałam się odezwać.

- O co ci do  cholery chodzi? - Nie odezwał się. - Spójrz na mnie! 

- Co chcesz usłyszeć?

- Dlaczego znowu zachowujesz się jak kretyn? Proszę wytłumacz mi.

- Lili przepraszam...

- Ja nie oczekuję przeprosin tylko wyjaśnień.

- Nie mogę ci powiedzieć. - Posmutniał.

Wpatrywałam się w jego spuchnięte usta.

- Obiecałem komuś, że będę trzymał się od ciebie z daleka, ale to trudne. jesteś wszędzie gdzie spojrzę. 

- Nie chcę byś trzymał się z daleka. - Przysunęłam się bliżej i pocałowałam go nieśmiało w usta. Zasyczał z bólu, ale oddał pocałunek. Jednak nie trwało to długo. Po chwili odsunął mnie od siebie.

- Nie, nie mogę. - Powiedział  i odszedł w kierunku szatni.

Już drugi raz w tym dniu stałam przez niego osłupiała na korytarzu, patrząc jak odchodzi.